Charlie en Mara raken steeds meer gewend aan de kittens. Vandaag heb ik voor het eerst gezien dat Charlie bij ze ging liggen slapen. Is Charlie nu zo groot of de kittens zo klein?










Het baasje liet een speelgoedmuisje zien oh dat is interessant he! Wat een mooie koppies hebben jullie toch. En Maantje slaapt gewoon heerlijk verder.
De kittens zijn erg actief en sociaal. Maantje is het liefst de hele dag bij het vrouwtje en achtervolgt haar overal. Minoes is de kleinste maar ook zeker de pittigste, ze heeft echt een eigen willetje. Als zij iets niet wil maakt ze het heel erg duidelijk. Ook gromt ze tegen haar zusjes als ze te eten krijgen. En Minette is een hartendief met haar prachtige blauwe opgen en haar lieve karakter.

Afgelopen zaterdag zijn Milou, Mira en Minnie opgehaald door hun nieuwe baasjes.

                           Minnie                                                                                                     Mira en Milou


Afscheid met een lach en een traan.
Je gaat je toch hechten aan dat kleine spul he.

Ondanks een mindere start in hun leven gaan ze een mooie toekomst tegemoet.

Mira en Milou zijn gekozen door het gezin waarover ik in mijn vorige log geschreven heb.
En Minnie is bij een leuke jonge vrouw terecht gekomen die ook al een andere poes heeft. Dus eind goed al goed...

Charlie wordt a.s. donderdag gecastreerd. Brr dat blijft toch spannend.
Hopelijk gaat alles goed. Zodra hij hersteld is hopen we dat hij ook wat rustiger is.
En laten we zeggen wat minder interesse heeft in de poezen.

Dan kunnen we ook weer pleegezin zijn voor het asiel. Het dierenasiel zit bomvol met kittens. Zelfs het voormalige knaagdierenopvang zit nu vol met kittens. Het is nu zo druk dat ze een aanname stop hebben voor kittens. Nu zou je denken kittens zijn alleen maar in het voorjaar/zomer. Nou dat is niet zo.
Tegenwoordig loopt het kittenseizoen van mei tot en met december.
Dus kunnen we zo'n beetje het hele jaar door kittens opvangen. Ze hebben onze hulp dus dringend nodig. Het werk is super leuk alleen dat afscheid nemen he... Daar ben ik niet zo goed in.

Vanavond kwamen er nieuwe baasjes kijken voor de droppies. Het is een gezin met een zoontje en dochtertje. Hele aardige mensen. Ze vinden de kittens erg lief en ze wilden graag 2 katjes hebben. Aangezien iemand anders al interesse had in Minnie zijn het Mira en Milou geworden. Komend weekend worden de katjes opgehaald. En a.s. vrijdag komt er iemand kijken naar Minnie.
Het is echt dankbaar werk de katjes opvoeden en dan naar een nieuwe baas zien gaan. Daar doe je het toch voor?

Dus als alles goed gaat dan hebben de drie droppies zeer binnenkort een nieuwe baas.
Het afscheid blijft toch altijd weer even slikken voor mij. Ook al neem ik me nog zo voor me niet te hechten aan de katjes. Ik denk dat Charlie zijn speelkameraadjes ook wel zal gaan missen, vooral met Mira is hij dikke maatjes. Maar ja 2 katten is nu wel het maximale op ons appartement.

Paarden/pony gekte

Al sinds mijn 11e jaar ben ik gek op paarden en pony's. En sindsdien heb ik vrijwel altijd paardgereden.Helaas is het voor mij niet mogelijk er zelf eentje aan te schaffen.
Veel te duur
Dus toen dacht ik laat ik het nuttige met het leuke verenigen en geef me op als vrijwilliger bij de Hans Berger kliniek.

Hier begeleid ik nu sinds ongeveer 2 maanden kinderen met epilepsie tijdens paardrijles.
We gaan samen het bos in en zorgen ervoor dat de kinderen een leuke middag hebben en kunnen onspannen. Er loopt altijd een vrijwilliger bij het paard en een vrijwilliger bij het kind. Meestal loop ik bij het paard omdat ik dit leuk vind en ervaring met paarden heb.
Het is erg dankbaar werk want zonder vrijwilligers zouden de kinderen niet kunnen gaan paardrijden. Tevens is het heerlijk even een frisse neus halen in het bos en goed voor de conditie
En de verzorging van de paarden vind ik ook erg leuk om te doen. Het liefst ga ik met Dorus het bos uin omdat hij een harde werker is en een gouden karakter heeft.(zie foto's fjorden) Tuurlijk blijven het dieren en moet je altijd opletten...

Het was voor Mara wel weer wennen haar territorium te moeten delen met 3 kittens. Ze was net gewend alleen te leven en toen kwam er weer leven in de brouwerij!
Een aantal maanden geleden hebben we onze kat  Max weg moeten doen.
Hij weegt 10 kilo en is erg groot, hierdoor hield het niet vol in ons appartement. 
Vervolgens kreeg hij gedragsproblemen en ging hij Mara bijten. We hadden alles geprobeerd van een gedragstherapeut tot Feliway, maar het mocht niet baten.
Hij heeft echt een tuin nodig. Gelukkig hebben we hem kunnen herplaatsen bij iemand die zelf geen andere katten heeft en een tuin. Het gaat nu goed met hem. Eind goed al goed...

Maar om terug te komen op Charlie; hij begint helemaal te wennen bij ons. Hij is echt veranderd! Toen hij pas bij ons was, was hij klein en mager en overal bang voor. Nu is hij flink gegroeid en heel sociaal. Het scheelt dat zowel Charlie als Mara een rustig karakter hebben. Het heeft een maand geduurt voordat ze elkaar accepteerden maar nu gaat het goed. Helemaal sinds de andere twee kittens naar hun nieuwe baasje zijn, de rust is terug gekeerd in huis. Geen kittens meer die achter elkaar aan jagen. Hopelijk blijft alles goed gaan deze keer, want ik vond het vreselijk afscheid te moeten nemen van een kat.